💬 Dołącz do naszej społeczności! Masz pytania lub chcesz porozmawiać z innymi edytorami? Odwiedź nasz oficjalny serwer Discord i buduj tę wiki razem z nami!

Olga Drahonowska-Małkowska

Z HarcWiki
Wersja z dnia 17:58, 25 sie 2026 autorstwa Ewewerban (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "__TOC__ '''Olga Drahonowska-Małkowska''' (ur. 1 września 1888 w Krzeszowicach, zm. 15 stycznia 1979 w Zakopanem) – polska instruktorka harcerska, harcmistrzyni Rzeczypospolitej, jedna z głównych twórczyń i pionierek żeńskiego skautingu oraz harcerstwa, poetka i autorka słów Hymnu Harcerskiego. == Życiorys == === Młodość i edukacja === Urodziła się w Krzeszowicach. Studiowała w Konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie, wykaz…")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Olga Drahonowska-Małkowska (ur. 1 września 1888 w Krzeszowicach, zm. 15 stycznia 1979 w Zakopanem) – polska instruktorka harcerska, harcmistrzyni Rzeczypospolitej, jedna z głównych twórczyń i pionierek żeńskiego skautingu oraz harcerstwa, poetka i autorka słów Hymnu Harcerskiego.

Życiorys

Młodość i edukacja

Urodziła się w Krzeszowicach. Studiowała w Konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie, wykazując talenty poetyckie i muzyczne. Działała w Polskim Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, organizacji Eleusis oraz w niepodległościowym „Zarzewiu”, gdzie zdobyła stopień porucznika Polskich Drużyn Strzeleckich.

Początki żeńskiego skautingu

W 1911 roku włączyła się w tworzenie ruchu skautowego we Lwowie u boku Andrzeja Małkowskiego:

  • 1911: Założyła i objęła prowadzenie III Lwowskiej Drużyny Skautek im. Emilii Plater (pierwszej żeńskiej drużyny skautowej).
  • 1911–1912: Pełniła funkcję komendantki skautek przy Naczelnej Komendzie Skautowej we Lwowie.
  • Hymn Harcerski: Dopisała refren i przystosowała wiersz Ignacego Kozielewskiego „Wszystko co nasze”, tworząc używany do dziś Hymn Harcerski („Ramię pręż, słabość krusz...”).

Okres zakopiański i wojenny

W 1913 roku poślubiła Andrzeja Małkowskiego. Ze względów zdrowotnych przeniosła się do Zakopanego, gdzie organizowała i prowadziła drużyny skautowe. Po tragicznej śmierci męża w 1919 roku kontynuowała samotnie pracę metodyczną i edukacyjną.

W latach 20. i 30. XX wieku założyła m.in. szkołę pracy harcerskiej („Dworek Oleńki”) w Sromowcach Wyżnych. Po wybuchu II wojny światowej przebywała na emigracji w Wielkiej Brytanii, gdzie organizowała domy dziecka dla polskich wojennych sierot.

Powrót do kraju i pamięć

Do Polski powróciła w 1961 roku i zamieszkała w Zakopanem. Zmarła w 1979 roku i została pochowana na Cmentarzu przy ul. Nowotarskiej w Zakopanem. Za swoją działalność została pośmiertnie odznaczona najwyższymi odznaczeniami państwowymi.

Twórczość i dorobek

  • Autorka opracowania Hymnu Harcerskiego.
  • Autorka licznych podręczników i poradników metodycznych dla żeńskiego harcerstwa.
  • Twórczyni wierszy, pieśni oraz gawęd harcerskich.

Zobacz też